مقاله ارتباط پلي مورفيسم G/T 317- پروموتر ژن Muc6 با افزايش خطر ابتلا به بيماري زخم پپتيک

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

مقاله ارتباط پلي مورفيسم G/T 317- پروموتر ژن Muc6 با افزايش خطر ابتلا به بيماري زخم پپتيک دارای 13 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله ارتباط پلي مورفيسم G/T 317- پروموتر ژن Muc6 با افزايش خطر ابتلا به بيماري زخم پپتيک کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله ارتباط پلي مورفيسم G/T 317- پروموتر ژن Muc6 با افزايش خطر ابتلا به بيماري زخم پپتيک،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله ارتباط پلي مورفيسم G/T 317- پروموتر ژن Muc6 با افزايش خطر ابتلا به بيماري زخم پپتيک :




تعداد صفحات :13

چکیدهموسین ها (Muc) گلیکوپروتئین هایی با وزن مولکولی بالا هستند که بخش اصلی لایه ژله ای موکوس را تشکیل داده و در حفاظت از اپی تلیوم معده ای-روده ای نقش دارند. با توجه به بیان زیاد و اختصاصی Muc6 در معده و دوازدهه، تغییر بیان Muc6 در بیماری زخم پپتیک و نقش پلی مورفیسم های پروموتر در بیان ژن ها، در این مطالعه ارتباط پلی مورفیسم پروموتر ژن Muc6 با خطر ابتلا به بیماری زخم پپتیک با تکنیک PCR و توالی یابی بررسی شد. نتایج نشان داد که فراوانی آلل T در جایگاه 317- پروموتر ژن Muc6 در افراد بیمار در مقایسه با افراد کنترل به طور معنی داری بیشتر است (005/0>P ,1=df ,94/8=2χ) به طوریکه اگر آلل T به صورت غالب در نظر گرفته شود ژنوتیپ های TG+TT در مقایسه با GG، خطر ابتلا به بیماری زخم پپتیک را بیش از سه برابر افزایش می دهد (01/0>P ,6/8-28/1=95% CI ,3/3=OR).

لینک کمکی