مقاله مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر عدم تحمل بلاتکليفي، درمان دارويي با بوسپيرون و درمان ترکيبي در بهبود علائم بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير

    —         —    

ارتباط با ما     —     لیست پایان‌نامه‌ها

... دانلود ...

 مقاله مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر عدم تحمل بلاتکليفي، درمان دارويي با بوسپيرون و درمان ترکيبي در بهبود علائم بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير دارای 41 صفحه می باشد و دارای تنظیمات در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد مقاله مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر عدم تحمل بلاتکليفي، درمان دارويي با بوسپيرون و درمان ترکيبي در بهبود علائم بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل ورد مي باشد و در فايل اصلي مقاله مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر عدم تحمل بلاتکليفي، درمان دارويي با بوسپيرون و درمان ترکيبي در بهبود علائم بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد


بخشی از متن مقاله مقايسه اثربخشي درمان مبتني بر عدم تحمل بلاتکليفي، درمان دارويي با بوسپيرون و درمان ترکيبي در بهبود علائم بيماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگير :


سال انتشار : 1395

تعداد صفحات :41

اختلال اضطراب فراگیر با توجه به سیر مزمن، شیوع زیاد و همبودی بالای با سایر اختلال­های روانشناختی، به‌عنوان یکی از مهم­ترین اختلال­های ناتوان­کننده بزرگسالان مطرح شده است و پرداختن به روش­های درمانی مؤثر و اقتصادی­تر­ برای این اختلال سودمند و ضروری است. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی درمان عدم تحمل بلاتکلیفی، بوسپیرون و درمان ترکیبی عدم تحمل بلاتکلیفی با بوسپیرون در بهبود علائم بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر بود. در یک کارآزمایی بالینی با پیش‌آزمون و پس‌آزمون، از بین مراجعه­کنندگان به مراکز و کلینیک­های روانشناختی و روانپزشکی شهر تهران، 24 بیمار مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در سه گروه درمان عدم تحمل بلاتکلیفی، بوسپیرون (60-5 میلی­گرم در روز) و ترکیبی جایگزین شدند. داده­ها در مرحله­ قبل و بعد از مداخله از طریق مقیاس اختلال اضطراب فراگیر (GADS-7)، مقیاس عدم تحمل بلاتکلیفی (IUS)، پرسشنامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا (PSWQ)، پرسشنامه افسردگی بک- ویرایش دوم (BDI-II) و مقیاس سازگاری اجتماعی و شغلی (WSAS) گردآوری شدند. تحلیل داده­ها با استفاده از روش­های آماری کروسکال­والیس، U من­ویتنی و تحلیل کوواریانس یک‌طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد کههر دو درمان عدم تحمل بلاتکلیفی و ترکیبی در مقایسه با بوسپیرون منجر به کاهش علائم اختلال اضطراب فراگیر، عدم تحمل بلاتکلیفی، نگرانی، افسردگی و افزایش سازگاری اجتماعی- شغلی شدند (01/0> p). نتایج آزمون U من‌ویتنی و تحلیل کوواریانس یک‌طرفه نیز نشان دادند که بین اثربخشی درمان عدم تحمل بلاتکلیفی و ترکیبی تفاوت معناداری وجود نداشت. نتایج این پژوهش در کل نشان داد که درمان عدم تحمل بلاتکلیفی و ترکیبی در بهبود علائم اختلال اضطراب فراگیر مؤثرتر از بوسپیرون (60-5 میلی­گرم در روز) هستند. با این وجود، به نظر می­رسد افزودن دارو (بوسپیرون) به درمان عدم تحمل بلاتکلیفی منجر به بهبودی بیشتر بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر نمی­شود.

لینک کمکی